ucalarda yalnız

ne desem eksik
yüreğim
çentik çentik
küskünlüklerim
söylemediklerine
yüreğim
bir toz zerresi
parmak uçlarında kalan
şimdilerde
ölüm daha güçlü
seni unutmaktan
zaten hayat
ölü bir yolculuk
katıla katıla karanfiller
değil mi
ölüşüme bırakılan
soluk soluğa hasretler
değil mi
Ağrı’ya sokulan
...
yine de
sevdiceğim bilmesin
varsın
bir çentik de
ondan kalsın
ucalarda kanasın da kanasın