Güz(el)

bak dökülüyor yapraklarım
tutamıyorum
özlemim çok yaz mevsimine
bir fotoğrafın yasını tutuyorum

kayıyor ayaklarım
tutunamıyorum
balçıklarım çok
gülüşü azalan şu gözlerimde
yumsam sen açsam sen

mevsim güz
mandalina kabuklarının içine yazıyorum adını
gizlice sen kokuyorlar
gerçeği bugün oyalıyorlar

hiç ölüm yok benim
fakat
ölesiye korkuyorum
özlemini güze değil
kışa zor iliklerim