seni düşünüyorum
gece kara
yağmur kara
sensizlikler uzadıkça
geceler kısalıyor
ay evimin içinde
ben keşkelerin içinde
cesaretleniyorum
gün be gün sona
keşke hiç olmasaydımlarım
neyimkilerim
özlüyor sonu
sesin
mavin
kokun
azalıyor
başımı dayadığım camlar
yollara vurmuşluklar
artıyor
cebimde
son Temmuz
karbon nüshalı
ne ben dokunabilirim
ne aşkımın tayları.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder