13 Ekim 2008

hüzün

içim dışım yara bere
tam kıvamındayım intiharların
uzun siyah saçlarım örülü
adın boğazıma düğümlü
tenim tenha
urbam beyaz

en utangaç yanlarım sana çağıldarken
dudaklarım nasıl bulur başka dudaklarda yer
her umuda düşerken kirpiklerim bir bir
nasıl boşalır gamzelerimdeki maviler

hayalimde sana sarıldığım an
minik pembe topuklar hissederim yüreğimde
ve masmavi gözler döşümde

hiç bu kadar azıksız çıkmamıştım yola…
hiç bu kadar yutkunmamıştım yaktığım ağıtlarda
ne de bu kadar sevdalı olmuştum kana

Hiç yorum yok: