
bu vakitler
bir timsahın kuyruk darbelerinden de ağır
ben ebediyen yalnızken,
neden eller birden çok yürek taşır?
bu vakitler
içim su alır
ben tek başıma iki kişi olurken
yalnızlık kalbime kalbime vurur
yastığımdaki rimel lekelerini yazılmamış bir mektuba sayarım
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder