söz
yorulmaz bir kırlangıç olacağım
sırtladım bak Aralık Nahçıvan arası rüzgarları
ıraklaştıkça ıraklaşıyorum
deniz yok buralarda
karıncalar gökyüzüne dalmış
gel zaman
git zaman
hayat yığıldı önüme
gamzelerimde Urumiye birikti

işte kavak yaprakları da dökülüyor
yağmurlar birbirini kovalıyor
karıncalar yüzüyor birikintilerde
kuşlar azaldı gökyüzünde
bir avarelik mi var bilmiyorum
yaşamı yarım bırakıp gidesim geliyor
bu anlamsız sabahlar ve akşamların eşiğinde