Sabah mı Oldu?

Kendime rağmen
Halen aciz ve canlıyım
Paldır küldür ölesim varken
Neden yüreğim efil efil
Gözlerim resmine iliştiğinde
Bu rüzgarlı şubat gecesinde
Sensizlik serpiştirilmiş odamda
Suspus iken soluğum
Çamlıbel’de izlediğimiz günbatımı
Kıyıda topladığım deniz kabukları
Mudanya kokusu
Sabah unuttuğun günaydın
Aklıma geldi
Sonra
Zaman daha da uzandı gerilere
Pendik kıyılarına
Bahçedeki erik ağacı
Bana koparmak için uzanışın
Sana gülüşüm gizlice
İşte sevgilim
Bir “çıt!” sesin uğruna
Alaşağıyım
Zamana ölesiye karşıyken
Bugün de yaşadım
Kırık dalından doğrulmak gibi
Soğuk işlemiş kalp kapakçıklarım da cabası