yürüyüşe gidiyordum iş çıkışları, haftasonları bıraktım. oysa, parkta yürürken uzaktaki o nehri izliyordum. ağaçların çiçeklerin kokusunu çekiyordum içime. çok uzaklardaki, tepeleri yaza rağmen halen karlı olan dağları düşünüyordum yürürken. aylardır gitmedim o parka hiç.
en son haziran sonunda ütü yaptım. temmuzda izni gideceğim için götüreceklerimi ütüledim sadece. kasım ortasındayız halen de ütü yapmış değilim. ütüsüz giyilebilecek ne varsa giyiyorum. umursamıyorum. bir hafta aynı kıyafetle işe gitsem de hiçbir şey umurumda değil.
en son haziran sonunda çamaşır yıkadım. banyo yıkanacak çamaşır doldu da taştı aylarca. nihayet geçen hafta yıkadım. çünkü yola çıkacaktım, izne gitcektim. arkamda kirli çamaşırlar bırakmak istemediğim için mecburen yıkadım. istediğimden değil yoksa. 4 gün çamaşır makinesi sürekli çalıştı. sabahları işe giderken doldurup starta basıp çıkıyordum. öğlen eve geldiğimde çıkarıp asıyor, işe dönerken tekrar doldurup starta basıp çıkıyordum evden. akşam işten geldiğimde bu kez onları asıyor tekrar doldurup çalıştırıyor yatmadan da onları asıyordum. Üst kat ve yan dairede çocuklu insanlar oturduğu halde umursamadım gece gündüz 4 gün çamaşır makinesi çalıştırdım. nihayet kirli bırakmadım.
ama halen ütü yapmış değilim. nasılsa kış. izinde giymek için 2 kot pantolan, 2 kazak 1 t-short attım valize. yeter.
dönünce de ütü yapacağımı sanmam. düzgün, kalıp gibi hayattan bıktımmmmm
cümleler büyük harfle başlasa ne olur başlamasa ne olur... nokta var bittiği anlaşılıyor işte. hayat bana çok mu saygılı ki ben cümle başlarını büyük harfle başlatayım. insanlar beni bu kadar küçük görürken, varlığım yokluğum farketmez iken, ben cümlelere neden büyük harfla başlayacak mışım? noktalama işaretlerini de mümkün mertebe azalttım. ayrı yazılması gereken -de, -da ları senelerce ayrı yazdım da ne oldu. insanlar benim ayrımıma vardı mı. -de leri, -da ları ayrı yazmayı bilmeyen ne adamlara aşık olmadım mı, beni yüzüstü bırakmadılar mı? Her gurbetten döndüğümde kollarında başka kadınları bulmadım mı o -de leri, -da ları ayrı yazmayı bilmeyen adamların. noktalama işaretlerini yerli yerinde kullandım da ne oldu senelerce. benim istediğim işlere, noktalama işaretlerini yerli yerinde kullanamayan nice cahiller istihdam edilmedi mi? Çok s...lerindeydim ya yönecilerin, çok umursadılar ya! Ağzımla kuş tutsam yaranamadım kimseye nasılsa....
ütü yapmayacam
büyük harfle de başlamayacam işte cümlelere
gelecek şehir dışı yolculuğuna kadar yine çamaşır neyim yıkamayacam işte. biriktircem de biriktircem kirlenmişliğimi. kirli ve kokuşmuş dünyaya layık olmam lazım.
makyaj yapmıyorum aylardır. yine yapmayacağım.
saçımı hep topuz yapıyorum işyerinde. yine öyle yapacağım. hiç uğraşmayacağım. kendimi beğendircek adam gibi adam mı var sanki çevremde. boşver bostan korkuluğu gibi gider gelirim işe. umurumda değiller. yalaka, yağcı ve içleri kokuşmuş etrafımdakilerin. çok maskeli yüzler korosu.
9 Kasım 2008
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder