9 Kasım 2008

sanata dair

sınır ötekisi :

intihar... uzatmalı yavuklum. aylardır at gibi çalıştırıldığım için ilgilenemediğim kadim refikam. Nihayet ağrılardan kurtuldum derken 2 gündür yine kollarım ağrıyor. görünen o ki yine benim şiir denemelerimde ağrıyan omuzlar kollar içerikli mısralar yerini alacak yine yeniden... isteyen anlasın isteyen anlamasın, isteyen beğensin isteyen beğenmesin. ben böyle düşündüm hep. bir ara siyah-beyaz nü yapıyordum, bir ara cep telefonuyla kendi kendimin resmini çekmeye - ki o zamanlar sanki daha güzeldim- Bu yaz ile sonbahar arası şiir aldı içimdeki boşluğun yerini. kışa kim bilir ne alır yerini. üşümeye başladım çoktan. kışa geldik mi ne, ama bugünkü gazetede pastırma yazı yaşıyoruz demiyorlar mıydı, öyleyse neden üşüyorum? Fokurdayan bir volkanın içinde olsam yine üşüyeceğim sanki. Yine sağ omzum sızlayacak. abbas yolcu....

Hiç yorum yok: